آسمان را بنگر که هنوز بعد صد ها شب وروز

مثل آن روز نخست گرم و آبي و پر از مهر به ما مي خندد

يا زميني كه دلش زسردي شبهاي خزان نه شكست و نه گرفت

بلكه از عاطفه سرشار شد و نفسي از سر اميد كشيد

و در آغاز بهار دشتي از ياس سپيد زير پاهامان ريخت

تا بگويد كه هنوز پر امنيت احساس خداست

ماه من دل به غم دادن و از ياس سخن ها گفتن

كار آنها نيست كه  خدا  را دارند ...