يكي از زهاد را بيماري عارض شد. شخصي به عيادت او رفت و او را شادمان ديد

و زبانش را به شكر و ثنا متذكر يافت.

 گفت: مي خواهي كه خداي تعالي تو را شفا دهد؟

 گفت: نه.

 گفت: مي خواهي به وضع بيماري بماني؟

 گفت: نه.

 گفت: پس چه مي خواهي؟

 گفت: آن را مي خواهم كه خدا مي خواهد.